De happinessgoeroe


Auteur: Jette Schröder

Uitgeverij: HarperCollins

Aantal pagina’s: 286

Samenvatting:

‘Ongelooflijk,’ zeg ik hoofdschuddend. ‘Ik heb zelden zó’n mooie ziel mogen voelen.’ Wow. Ik klink mega-indrukwekkend! ‘Mijn taak is om jouw pad te verlichten. Met glitters.’ Ik reik naar een potje knutselglitters van de Action en strooi ze in een lange, kronkelige lijn op het kleed.

Om een vriendin te helpen, valt Iris tijdens een spectaculair feest in voor een bekend tv-medium. Ze verdiept zich in mantra’s, leert een paar spirituele oneliners uit haar hoofd en geeft zichzelf een mooie artiestennaam: Vlinder. Tot haar eigen verbazing is haar optreden een doorslaand succes! Binnen de kortste keren zijn duizenden meiden in de ban van de mysterieuze, gemaskerde goeroe die de ‘Happiness-lifestyle’ predikt. Iris besluit haar dubbelrol nog even te blijven spelen. Het bevalt haar uitstekend om zo bewonderd te worden.

 Ze blogt, vlogt, opent een heuse Happiness-webshop en geeft zelfs online masterclasses als ‘Find Your Inner Rainbow’ en ‘Embrace Your Flaws’. Maar het succes heeft ook een keerzijde. Ze heeft het zo druk met haar nieuwe carrière dat haar studie en vriendschappen onder druk komen te staan. En de terugkerende aanvaringen met haar knappe, maar irritante onderbuurman dragen ook niet echt bij aan haar Happiness. Hoelang duurt het voor het echt uit de hand loopt? En is er dan nog wel een weg terug? 

Mijn mening:

Dit boek heb ik op een korte tijd uitgelezen. Weinig verrassend boek, wel was ik blij om te zien dat er op het eind charachter development (=personage ontwikkeling) in voor komt in ieder geval met het hoofdpersonage. Andere personages waren soms geschreven gewoonweg omdat de plot ze nodig had, maar geen achtergrond hadden. Een gevoel van: poef hier heb je een personage, maak je geen zorgen, dit is voor de plot. Hierna kan hij/zij weer weg. Ze zijn wat oppervlakkig uitgewerkt naar mijn zin. Natuurlijk begrijp ik het als je geen achtergrond hebt voor bijvoorbeeld een oude man met zijn hond die je passeert in het park. Maar als het aanvoelt alsof de beste vriendinnen geen achtergrond hebben, dan gaat er toch een alarmbelletje bij mij rinkelen.

Het verhaal was wel ontspannend om te lezen, vooral doordat het eigenlijk wat dramatisch en onnozel is dankzij Iris, het hoofdpersonage. Soms is ze nogal een leeghoofd om het zo te zeggen, al zorgt haar persoonlijkheid voor grappige stukken. De romantiek in dit verhaal is voor mijn part overbodig. Veel draagt het niet bij en het is nogal voorspelbaar. Deze elementen nemen echter niet weg dat het feit blijft dat we soms een boek als dit nodig hebben. Wat ik persoonlijk wel tof vond, waren de stukken over de Happiness lifestyle. Naar het einde toe, gaat er hier een stuk over, dat ik tweemaal heb gelezen, omdat ik nu eenmaal een persoon ben die houd van opruimen (toch mijn kamer). Blijkbaar vind ik het dus ook leuk om daarover te lezen.

Op het einde van het boek is er een ‘Happy Selfcare Program’ in toegevoegd, wat ik wel een leuk element vind. Ook krijg je een heuse planner erbij, op de website www.dehappinessgoeroe.nl vind je zelfs meer informatie over de Happiness lifestyle, wat ik goed uitgewerkt vind. Dit doet het allemaal toch een beetje geloofwaardiger overkomen.

Beoordeling: 6,5/10

Advertenties

Vroeger is alles wat ik van je heb

Auteur: Adam Silvera

Uitgeverij: Clavis Young Adult

Aantal pagina’s: 346

Samenvatting:

Griffins wereld stort in. Zijn ex-vriendje Theo is namelijk plotseling gestorven. Ze woonden ver van elkaar vandaan en Theo had zelfs al een nieuwe relatie, maar diep vanbinnen was Griffin blijven geloven dat ze ooit weer samen zouden zijn. Die droom is nu voorgoed voorbij. En dan blijkt dat Griffin maar bij één iemand echt zijn hart kan luchten: Theo’s nieuwe vriendje Jackson. Kan Griffin de confrontatie aan, met zijn verleden én met zijn toekomst?

Mijn mening:

Het is ondertussen alweer een tijdje geleden dat ik Op het einde gaan ze allebei dood heb gelezen van Adam Silvera, maar ik weet het verhaal nog wel redelijk goed. Op zich was ik er niet dol op, maar ik vond het wel een goed boek. Dit boek echter stelde me wat teleur. De ‘geheimen’ en de plottwisten waren niet zo heel verrassend. Al was het wel interessant om te zien hoe Tanner omgaat met de dood van Theo. Zelfs na het overlijden van Theo blijft Tanner tegen hem praten. Dit kan soms wel voor verwarring zorgen, want dan heeft Tanner het tegen Theo maar denk jij dat hij het tegen iemand anders heeft.

Qua romantiek ben ik geen fan van dit boek. Die speelt een belangrijke rol bij de uiteindelijke ‘plottwist’ in dit boek. Ik was wel een beetje verrast, maar ik was zeker niet omver geblazen. En dat is wat een plottwist is voor mij. Blaas me om ver, zodat ik het boek even dicht moet klappen en bijkomen. Natuurlijk ben ik iemand die veel leest dus dit is niet gemakkelijk. Maar de plottwist in dit boek voelde eerder als een zacht briesje dan een woeste storm.

Ik heb er geen spijt van dat ik dit boek heb gelezen, al verwachtte ik er wat meer van en mijn verwachtingen lagen niet zo hoog. Misschien moet ik niet altijd de achterflap van een boek lezen, zodat er groter verrassingseffect is.

Beoordeling: 6,5/10

Het zwarte hart – Duisternis I

Auteur: Stephanie Garber

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff

Aantal pagina’s: 368

Samenvatting:

De zussen Scarlett en Donatella ontvluchten uit angst voor hun wrede vader het kleine, afgelegen eiland waar ze wonen. Ze worden daarbij geholpen door de knappe maar onuitstaanbare Julian. Ze komen terecht op Dromeneiland, waar de jaarlijkste voorstelling van Caraval wordt gehouden. Het publiek speelt mee in een dodelijk spel en moet achterhalen wat fantasie is en wat echt. Vlak na aankomst op het eiland verdwijnt Donatella, en Scarlett kan maar aan een ding denken: haar zus terugvinden voor de boosaardige Meester van Caraval haar vindt en er doden vallen…

Mijn mening:

Waar moet ik zelfs beginnen? Ik hou van dit boek. Wat eigenlijk wel vreemd is, aangezien de eerste keer dat ik het las niet eens verder geraakte dan een paar hoofdstukken. Deze keer greep het verhaal me echter vast en liet het me niet meer los. Het was alsof het boek zei: en nu zal je van me houden en blijven lezen.

Wat ik jammer vind, is dat de schrijfstijl soms in een alinea wat tegenstak. Iets dat waarschijnlijk te wijten is aan het feit dat het een vertaling is en het Nederlands gewoonweg minder woorden heeft dan het Engels.

Ik weet dat er mensen zijn die dit boek minder gaan vinden, maar ach. Ik hou ervan en ik doe lekker mijn zin (; Iedereen zijn eigen mening hé. Goed, laat ik wat meer vertellen over waarom ik dit boek zo goed vind.

Ik ben totaal geen horrorpersoon, thrillers komen er het dichtst in de buurt. Dit boek was voor mij heel spannend. De plottwisten zorgden voor chaos in mijn hoofd en naar het einde toe kon ik maar niet snel genoeg lezen en alle informatie in me opnemen. In het begin dat je kennismaakt met de wereld van Caraval, had ik wat Hazelwoud gevoelens wat me niet echt geruststelde voor de rest van het verhaal. GELUKKIG kan ik zeggen dat Caraval uniek is op zich. Hoewel er soms wat griezeligere elementen in voor kwamen (voor iemand anders is dit misschien even griezelig als een kitten) brachten deze alleen maar spanning met zich mee.

En dan de personages. Ik hou van de charachter development in dit boek. Scarlett is duidelijk verandert tegen het einde van het boek, iets dat ik alleen maar kan toejuichen. Ik wil hier zoveel meer over uit weiden en ook over Julian en Legende (de eigenaar/organisator/bedenker of zoiets van Caraval), maar ik ben bang dat ik ga spoilen. Als je dit boek nog niet hebt gelezen, dan raad ik zeker aan om dit te doen.

Ik kan je helaas niks vertellen over het vervolg en of die aan te raden is, aangezien mijn bibliotheek deze niet heeft…

Beoordeling: 9,5/10

Mijn versie van jou

Auteur: Christina Lauren (Pseudoniem Lauren Billings en Christina Hobbs)

Uitgeverij: Uitgeverij Q

Aantal pagina’s: 309

Samenvatting:

Tanner Scott is drie jaar geleden met zijn familie verhuisd van Californië naar Provo in Utah. De meeste mensen in Provo zijn strenggelovig, dus samen met zijn familie heeft de biseksuele Tanner besloten niet openlijk voor zijn geaardheid uit te komen. Zodra hij zijn diploma heeft, wil hij gaan studeren aan een universiteit buiten het religieuze Utah.

Tijdens zijn laatste semester worden Tanner en zijn beste vriendin Autumn toegelaten tot een speciale werkgroep waarin alle leerlingen een boek moeten schrijven. Bij de eerste bijeenkomst wordt bekend dat de klas dit jaar een speciale mentor krijgt: Sebastian Brother. Hij heeft afgelopen jaar de werkgroep gevolgd en zijn debuut wordt binnenkort uitgegeven. Sebastian is de zoon van bisschop en erg geliefd in Provo.

Tanner heeft vier maanden om een boek te schrijven. Dat lijkt hem een makkie. Maar nog voor zijn eerste zin op papier staat, is hij stapelverliefd op Sebastian…

Mijn mening:

Alvast mijn excuses voor de mensen die houden van dit boek, in mijn geval deed ik dit niet. Ik had geen hoge verwachtingen voor dit verhaal en dat was maar best ook. Het spijt me echt om te zeggen hoe teleurgesteld ik ben in dit verhaal. De laatste zin van de samenvatting bracht me al wat aan het twijfelen, koppig genoeg besloot ik om door te zetten en dit boek te lezen.

Allereerst ben ik enorm gefrustreerd door de romantiek. Tanner, het hoofdpersonage, kende Sebastian al van zien. Maar als hij het klaslokaal dan binnenloopt, is het pats boem liefde op het eerste gezicht. Ik had zin om Tanner bij zijn nekvel te nemen en te vragen wat er door hem heen ging. Jammer genoeg verbetert de romantiek doorheen het verhaal niet echt. De beste vriendin in dit boek heeft niet echt heel veel meerwaarde. Haar persoonlijkheid is niet zo goed uitgewerkt en door de manier waarop de auteurs haar lieten voorkomen in het boek had ik amper interesse in haar.

Uiteindelijk gebeurde er zelfs iets in het verhaal dat ik gewoonweg niet kon geloven. Nadat je al zolang over het hoofdpersonage hebt gelezen en er toch een beetje een band mee kreeg, was het onlogisch wat hij toen deed. Voor mijn part was dit totaal overbodig, de plot verbeterde hier niet door. Toen ik bij het einde kwam, was het absoluut geen verrassing jammer genoeg en was ik eerlijk gezegd wat chagrijnig. Doorheen het verhaal had ik zin om het boek aan de kant te leggen, maar ik besloot om door te lezen. Aan mijn medemensen die twijfelen of ze dit boek willen verder lezen, mijn eerlijk advies is dat het einde gemakkelijk te raden is.

De reden waarom het boek naar mijn mening geen complete flop is, is dankzij de religie die erin voor komt. Ik heb toch in ieder geval wat bijgeleerd over de mormoonse geloofsovertuiging. Ook bespreekt het ruim genoeg de LGBTQ+ community, wat ik toch wel een belangrijk maatschappelijk thema vind. Maar voor de rest viel dit boek mij hard tegen. Daarom dus de niet zo al te beste score voor dit boek.

Beoordeling: 5,5/10

Brieven aan de duisternis

Auteur: Brigid Kemmerer

Uitgeverij: Young & Awesome

Aantal pagina’s: 308

Samenvatting:

Ik zou net zo goed brieven aan de duisternis kunnen schrijven en een antwoord verwachten.

Ik weet niet eens wie je bent, maar ik heb het gevoel dat ik je begrijp.

Ik heb het gevoel dat jij mij begrijpt.


Juliet laat brieven achter op het graf van haar moeder. Declan werkt op het kerkhof vanwege een taakstraf. Wanneer hij een van Juliets brieven vindt, ontstaat een bijzondere briefwisseling, die zich al snel uitbreidt naar mail en app. Op papier en beeldscherm vertellen Juliet en Declan elkaar alles, denkend dat ze elkaar nog nooit ontmoet hebben. Ze zitten echter op dezelfde middelbare school. Wat doe je als de enige persoon die je echt volledig vertrouwt niet is wie je dacht dat hij was?

Mijn mening:

Dit boek is een van de favorieten van mijn beste vriendin. Dus als het niet geeft ga ik nu op mijn tenen lopen en oppassen met wat ik ga zeggen over dit boek. Toch ga ik wel eerlijk blijven. Het eerste dat ik te zeggen heb over dit verhaal is dat dit geen van mijn favorieten is. Pas op, het blijft een goed en mooi verhaal. Ik kreeg er gewoon geen ‘wauw’ gevoel van. Toen het uit was, had ik eerder een tevreden gevoel.

Ik had het al eens gelezen, maar was bijna alles alweer vergeten. Blij kan ik je toch zeggen dat ik sommige momenten in het boek totaal niet zag aankomen. Hierdoor krijgt dit boek toch wat pluspunten van mij.

Een van de redenen waarom ik genoten heb van dit verhaal is dat het toch wat belangrijke thema’s aankaart. Een voorbeeld hiervan is de manier waarop Juliet rouwt om haar overleden moeder. Je ervaart de verschillende stages van verdriet en rouw. Nog iets positiefs is dat de romantiek in het verhaal niet echt cliché is. In deze tijd is het niet altijd zo simpel om liefdesclichés te omzeilen, maar Brigid Kemmerer heeft haar best gedaan en het loont.

De personages hebben elk hun eigen dynamische persoonlijkheid, wat zorgt voor soms wat verrassende situaties. Soms heb je onbegrip voor hun acties, maar een aantal hoofdstukken later brengen daar dan weer verandering in. Op Goodreads las ik dat sommige mensen hun hart hiervan is gebroken. Het mijne functioneert nog prima. Ik was wel ontroerd door sommige passages in het verhaal, maar het bracht me niet aan het huilen. Misschien wel goed, anders zou ik met handen en voeten aan mijn ouders gaan mogen uitleggen waarom ik zat te wenen over een boek.

Al met al ben ik wel blij dat ik ervoor heb gekozen om dit boek te herlezen. Ik ken de mening van mijn beste vriendin al, nu zou ik graag de jouwe weten. Heb jij dit boek al gelezen? Wat is jouw mening over dit boek?

Beoordeling: 8/10

Leerling en meester – De boeken van de zieners I

Auteur: Robin Hobb

Uitgeverij: Luitingh – Sijthoff

Aantal pagina’s: 447

Samenvatting:

Als bastaardzoon van een prins is het leven aan het hof voor de jonge FitzChevalric Ziener niet gemakkelijk. Hij wordt door zijn vaders ruwe stalmeester opgevoed in de schaduw van het koninklijk paleis, slaapt tussen de honden en wordt door de adel behandeld als een verschoppeling – behalve door de sluwe koning Vlijm, die hem in het geheim laat trainen in de kunst van het moorden. Want door Fitz’ bloed stroomt het magische Vermogen, een vorm van magie die gebruikers in staat stelt gedachten en krachten te delen.

Terwijl een groep barbaarse rovers de kusten aanvalt, groeit Fitz langzaam op. Binnenkort zal hij op zijn eerste gevaarlijke, zielbrekende missie gaan. En hoewel sommigen hem als een bedreiging zien voor de troon, zou hij wel eens de sleutel kunnen zijn tot de redding van het hele koninkrijk.

Mijn mening:

Ik heb hier met volle teugen van genoten. Het was me aangeraden door een vriendin en ik denk dat ik wat vaker naar haar zal luisteren. Fantasy is een genre dat me altijd wel heeft aangesproken, hoewel dit element niet overheerst in het boek is het toch een fantastisch boek.

Ieder hoofdstuk begint met een stukje geschiedenis zeg maar. Dit geeft wel wat nuttige informatie, maar was voor mij niet per se nodig. Ik had al genoeg aan het verhaal van Fitz. In het begin moest ik wat wennen aan de schrijfstijl, aangezien dit eigenlijk wordt ingedeeld bij de volwassenen fantasy. Ik ben namelijk meer de YA fantasy gewend, maar het duurde niet lang voordat ik werd meegezogen in het boek. Het kwam er op neer dat ik gewoonweg dol ben geworden op de schrijfstijl. De kans is zeer groot dat ik nog meer boeken van Robin Hobb ga uitproberen.

Iets dat ik betreur is het feit dat er kleine taalfoutjes in staan zoals ‘belde landen’ in plaats van ‘beide landen’. Ook is er een keertje een fout gemaakt over welke persoon aan het woord was. Dit is te wijten aan de vertaling en is wel jammer. Gelukkig zijn deze foutjes op een hand te tellen en storen ze niet zo heel veel. Ik zag ze wel, maar corrigeerde ze in mijn hoofd en las verder. Meer ga ik niet zeggen over dit boek, behalve dat ik het zeker aanraad.

En om af te sluiten met het citaat van George R. R Martin: “Dit is fantasy zoals je die hoort te schrijven.”

Beoordeling: 9,5/10